Die Kuns om Moontlikhede raak te sien.

Benjamin Zander vertel die verhaal van twee skoenverkoopsmanne wat in die vroeg 20ste eeu na ‘n afgeleë area in Afrika gestuur word om te kyk of hulle daar sal kan skoene verkoop. Die een skryf ‘n telegram terug wat sê: “Situasie hopeloos, hulle dra nie skoene” Die ander een stuur ‘n telegram: “Wonderlike geleentheid hulle het nog nie skoene hier nie!” Laat ‘n mens nogal dink aan die verhaal van die verkenners wat in Numerie 14 en 15 vertel word van.

Hierdie verhaal help ons om twee paradigmas wat die meeste kere by mense opgespoor word, te verstaan. Die een ‘n ingesteltheid van hopeloosheid, kompetisie en fatalisme. Die ander een van hoop en moontlikheid. My dogtertjie se redenaarstoespraak se tema was hierdie jaar “Die kuns om moontlikhede raak te sien is die wonder van ons tyd.” Dit is iets wat ek met my hele wese glo want as jy die kuns om moontlikhede raak te sien bemeester, sal jy verstom wees oor die ongelooflike potensiaal wat om elke hoek en draai vir jou wag.

Moet egter nie die fout maak om te dink dat dit eenvoudig gaan oor positiewe denke nie. Nee, dit is baie dieper as dit. Dit gaan daaroor om die mooi en die goed in God se wêreld raak te sien. Die kuns om moontlikhede raak te sien is ‘n diep geestelike oefening en gewoonte. In Effesiërs 5: 15-17: 15 lees ons, Wees baie versigtig hoe julle lewe: nie soos onverstandige mense nie, maar soos verstandiges. 16Maak die beste gebruik van elke geleentheid, want ons lewe in ‘n goddelose tyd. 17Moet daarom nie onverstandig optree nie, maar probeer te wete kom wat die Here wil dat julle moet doen.

Dink hoe jy optree. Dink wat jy sê en wat jy doen. En soek die geleenthede, moet nie dat hulle verlore gaan nie! Hierdie is en bly God se wêreld waarin daar soveel mooi is. En dit is juis wanneer ons die potensiaal en die mooi raaksien dat ons binne in die Koninkryk van God leef. Dit is wanneer ons met Goddelike oë na die mense om ons kyk en die mooi en die goed in hulle raaksien, dat ons die groot gebod nakom.

Daar is geen omstandighede wat so sleg is, dat daar nie moontlikheid te vinde is nie.

Ghisnene Müller – Verwoerdpark Gemeente

My mense

Te midde van die chaos van die paar dae voor “lock down” was daar vir my en my vrou ‘n ekstra paar moet dinge op ons doen lysie: Ons moes kontak maak met ons bejaarde ouers – het hulle genoeg kos en die noodsaaklikhede om deur die 21 dae te kom? Gou inloer en net kyk of alles reg is. Ons is bekommerd ons kinders (reeds volwasse en sorg vir hulle self), hulle moet ook ‘n kwota spuit seep en vitamine kry en sommer iets om in die spens te hou. Almal moet voorbereid wees in hierdie tyd.

Optrede wat my laat dink aan die vyfde gebod van ons Here: “Eer jou vader en jou moeder, dan sal jy lank bly woon in die land wat die Here jou God vir jou gee.” Eksodus 20:12. Daarmee saam Psalm 127:3 Seuns (en dogters) is geskenke van die Here, kinders word deur Hom gegee.

Die vreemde gebeure het by baie mense ‘n nuwe waardering en omgee wakker gemaak vir hul hartsmense. In ‘n wêreld waar ons jaag en skarrel; sukkel om dagboeke te balanseer het ons opnuut iets van die waarde van ons mense ontdek. Positief en so nodig!

Maar is dit genoeg? Kan my omgee en deernis net stop by my mense? Dan lees ek in Matteus 12 van Jesus se aardse moeder en broers wat Hom kom soek, en Hy antwoord in Matteus 12:49 en 50: Toe wys Hy met sy hand na sy dissipels en sê: “Daar is my moeder en my broers! Elkeen wat die wil doen van my Vader wat in die hemel is, dié is my broer en my suster en my moeder.”

My mense is ook my broers en susters wat deel is van my geloofsgemeenskap. In hierdie tyd moet my uitreik ook na hulle wees – hoe hanteer hulle die afsondering? Het hulle wat hulle nodig het? Is daar iets wat ek vir hulle kan doen? Uitreik is nie net om oor die straat te stap of na hulle te ry nie. Dit is daardie daaglikse kontak – ‘n WhatsApp, ‘n SMS, ‘n oproep. My mense het my nodig, ek moet daar wees vir hulle.

En asof dit nie al ‘n groot genoeg taak is nie, gaan ons Heer nog verder wanneer Hy in Johannes 13:35 sê ons Heiland: “As julle mekaar liefhet, sal almal weet dat julle dissipels van My is.”

Ek en jy as dissipel, as volgeling van Jesus Christus, moet geken word aan ons liefde. Liefde ook vir hulle wat normaalweg buite my kring sal staan. Daardie kassier wat in hierdie tyd moet werk sodat ek my koskaste kan aanvul, die man wat my brandstof ingooi; die man wat my asblik kom leegmaak – kan hulle iets van God se liefde in jou en my optrede, houding en woorde sien? Ook hulle is my mense. Leef dit sigbaar.

My mense is vir God kosbaar; is vir my kosbaar .My mense is elkeen wat geskep is na God se beeld. Mag elkeen met wie ek in hierdie vreemde tyd mag omgaan beleef dat hy / sy is MY MENS want dan word God se wil gedoen en leef ons gehoorsaam.

Johan Heyns – Alberton Suid

Markus 1: 40 – 45
Dit is ‘n boeiende verhaal met sterk simboliese merkers. Die melaatse, uitgestote man doen vier dinge om by die Here Jesus se hart uit te kom en hulp te kry:
Hy soek die Here. Onthou hy was melaats en moes wegvlug van mense af. Maar hy loop en soek Jesus; dis al waar hy kan hulp kry – by God. So in sy kop is Jesus God…
Hy kom smekend tot by Jesus terwyl hy op sy knieë val. Dit is n gebedshouding (soos mens voor God verskyn). Hy is onrein, verstote en mense kan nie aan hom raak nie. Maar hy val voor Jesus neer: amper soos iemand wat Hom diep in die oë wil kyk en kontak maak agter die normale.

Hy praat en sy woorde is aangrypend: “Here, as U wil, kan U my genees”. Dit impliseer U kan (want U is God), dis of U dit in U hart het. So sy soeke na heling begin by die punt dat hy werklik besef en glo wie Jesus werklik is.
Hy sien Jesus rêrig. Ware aanbidding kan eers plaasvind as ek besef wie Jesus werklik is. Solank ek Hom as my “bediener” aanhou; as die een wat my lewe moet laat reg loop, kan ek nie die volheid van Sy grootheid besef nie. Aanbidding is daardie punt van: Hy is God Almagtig! Hy skuld my niks, alles in die hele skepping skuld Hom aanbidding.
Jesus reageer ook met vier aksies na die mens toe.

Jesus kry die man jammer. Innerlik bewoë kyk Jesus na hom toe diep uit sy binneste.
Dan steek Hy sy hand uit na die geliefde man toe uit en raak aan hom. Inplaas daarvan dat Jesus onrein word, wat die natuurlike reël is, word die man rein, wat die Goddelike wil is.

Laastens antwoord Jesus dat Hy Wil – word gesond! Hy wil… Baie maal vra ons so baie vrae oor of God die goeie wil, want ons sien dit nie. Lees hier, Hy wil.

Kan jy jou die skokgolwe van Goddelike krag en invloed in die man se lewe indink? Dit bly my prikkel!
Die gevolge is so groot in die geneesde man se lewe dat hy nie eers stilbly soos Jesus hom ernstig opdrag gegee het nie. Die waarheid moet uit! Almal moet weet! Dit is onmoontlik om dit stil te hou.

Ons is die Kerk. En kerk-mense is aangeraakte mense, mense wat die Here se goeie wil beleef het. En daarom kan die bottel se prop nie op bly nie – die waarheid moet uit. Ons word God se lippe en hande. Die wêreld moet dit sien en hoor.
Hierdie tyd van lockdown is die ideale tyd om die prop elke dag te laat afskiet – kom ons praat, kom ons doen, binne die voorgeskrewe reëls natuurlik, maar kom ons doen.